1397/11/04 پنج شنبه

نیمه شعبان سالروزولادت حضرت ولي عصرمهدي موعود (عج) بر عموم مسلمين جهان مبارك باد......قال الكاظم عليه السلام: يُغيبُ عن أبصار الناس شَخصُهُ و لايُعيبُ عن قُلوب‌المؤمنين ذِكره؛ او (حضرت مهدي عجل‌الله‌تعالي‌فرجه الشريف) از ديده مردم پنهان مي‌شود، ولي يادش در دلهاي مؤمنين هيچگاه فراموش نمي‌شود

  
 

تاريخ نشر: 19/9/1390

مبحث: مقالات تخصصي

نويسنده: administrator

منبع:

مطالعات: 1153

بازگشت >>
نظرسنجي: ( 1 راي) 
  سيماي منتظر از نگاه عترت
خلاصه:

سيدمحمدرضا طباطبائي‌نسب

خلاصه :
مجموعه سيماي منتظر از نگاه عترت بررسي رواياتي است كه پيرامون حضرت ولي‌عصر(عج) است ما در اينجا اين روايات را به دوازده (12) گروه تقسيم نموده‌ايم.
حال در اين مقام به چكيده و سرفصل‌هاي اين دوازده گروه از روايات كه پيرامون حضرت ولي‌عصر(عج) است اشاره مي‌نماييم اميد كه توانسته باشيم گامي كوچك در جهت معرفي سيماي حضرتش از نگاه عترت آل محمد(ص) برداشته باشيم.
1ـ نور مقدس امام زمان(عج) نخستين مخلوق خداوند سبحان و هدف آفرينش است.
2ـ ولايت و محبت امام زمان(عج) شرط قبولي اعمال و عبادت است.
3ـ ذات مقدس حضرت امام زمان(عج) واسطه فيض و رحمت براي عالميان است.
4ـ وجود مقدس حضرت ولي‌عصر(عج) داراي كمالات همه پيامبران است.
5ـ وجود مقدس حضرت ولي‌عصر(عج) كامل‌كننده عقول بشر و رشددهنده افكار و اخلاق مردم است.
6ـ زندگي ساده امام زمان(عج) سمبل زهد و ورع است.
7ـ كثرت دعا و عبادت حضرت ولي‌عصر(عج).
8ـ شناختن حضرت بقيه‌الله(عج) راه معرفت و عبادت خداوند است.
9ـ بر امامت و ولايت امام زمان(عج) در عالم ميثاق، از همه پيمان و عهد گرفته شده است.
10ـ مقام امام زمان(عج) از حضرت عيسي بن مريم(ع) بالاتر است و از تمام پيامبران درجه‌اش برتر به جز پيامبر بزرگ اسلام(ص) كه او والاتر است.
11ـ برنامه امام زمان(عج) احياء‌كننده آرمان پيامبر و امامان معصوم عليه‌السلام است.
12ـ تكريم و تعظيم پيامبر(ص) و ائمه اطهار عليهم‌السلام از قائم آل محمد(ع).
اين بود سرفصل‌هاي از 12 گروه روايات كه پيرامون حضرت مهدي(عج) مطرح است اميد كه مقبول درگاه خداوند متعال و حضرت ولي‌عصر(عج) قرار بگيرد.
اين مجموعه را با اين مطلب آغاز مي‌كنيم كه راه اصلي براي كسب محبت و تحصيل لياقت ديدار امام عصر(عج) «معرفت» است. طريق صحيح معرفت هم كتاب و سنت است پس بايد به تدبر در آيات و مطالعه روايات پرداخت و نكات دقيق آن را شناخت. اما آيات و روايات درباره عظمت مقام حضرت مهدي(ع) و ابعاد فضائل و كمالات مقدسش بسيار دامنه‌دار و فراوان و فوق حد توان است.
به طوري كه نقل همه آنها از حوصله اين مجموعه خارج و مستلزم تأليف چندين كتاب قطور است. چه رسد به تحليل و شرح آنها. از اين رو، در اينجا قسمتي از آن روايات را گروه‌بندي كرده و به طور فهرست‌وار در ضمن دو حديث در ذيل هر گروه اكتفا مي‌كنيم.

گروه اول:
رواياتي است كه دلالت مي‌كند بر آنكه نور مقدس وجود اما عصر(عج) و انوار پاك رسول خدا(ص) و ساير حضرات معصومين(ع) نخستين مخلوق خداوند تبارك و تعالي بوده و علت نهايي خلقت و هدف اصلي آفرينش هستند.

حديث اول:
علامه محدث ـ مرحوم سيدهاشم حسيني بحراني(ره) در صفحه 153 كتاب مدينه النعاجز. به سندش از امّ سلمه نقل مي‌كند كه گفت:
رسول خدا(ص) فرمودند: چون (شب معراج خداوند) مرا به آسمان برد نگريستم بر عرش نوشته شده بود ـ لا اله الا الله محمد رسول الله اَيَّدتُهُ بِعلّي وَ نَصرتُهُ بِعَلّي «معبود به حقي جز خداوند يكتا نيست محمد(ص) رسول و فرستاده خدا است. او را به علي(ع) تأييد و ياري نمودم.»
و ديدم انوار علي و فاطمه و حسن و حسين و علي‌ابن‌الحسين و محمدابن علي. جعفرابن محمد موسي ابن جعفر و علي ابن موسي و محمدابن علي. و علي ابن محمد و حسن ابن علي عليه‌السلام، و ديدم نور حجت(ع) را كه همچون ستاره‌اي فروزان و درخشان بين آنها مي‌درخشيد. عرض كردم، پروردگارا اين نور كيست و اين انوار چه كساني هستند؟ ندايم رسيد (اي محمد ـ اين نور علي و فاطمه است و اين نور دو فرزندت حسن و حسين است و اين نور امامان از فرزندت حسين است كه پاك و معصوم هستند و اين نور حجت است كه زمين را سرشار از قسط و عدالت سازد چنانكه مملو از جور و ستم شده باشد.)

حديث دوم:
محقق بصير و محدث خبير، شيخ صدوق ـ در ج دوم كتاب كمال‌الدين باب 32 صفحه 235 به سندش از مفضل بن عمر روايت مي‌كند كه گفت:
حضرت صادق(ع) فرمودند:
خداوند تبارك و تعالي چهارده نور را چهارده هزار سال قبل از آفرينش مخلوقات آفريده و آنها ارواح ما بوده است. به آن حضرت عرض شد. اي فرزند رسول خدا آن چهارده نور چه كساني هستند؟ فرمودند: محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين و امام از فرزندان حسين(ع) كه آخرين آنان قائم(ع) است او كسي است كه قيام مي‌كند پس از غيبتش آنگاه دجال را مي‌كشد و زمين را از هر ظلم و ستمي پاك مي‌سازد.

گروه دوم:
رواياتي كه دلالت مي‌كند به آنكه شرط قبولي اعمال و پذيرش عبادات، محبت و ولايت حضرت بقيه‌الله(ع) و اجداد طاهرين آن بزرگوار است و بدون آن هيچ عبادتي از احدي پذيرفته نشده ـ شخص تهي از اين نعمت بزرگ قطعاً جهنمي است يعني در آخرت هم رديف با كفار بوده است. خداوند او را در آتش دوزخ مي‌افكند گرچه تمام مدت عمرش را به نماز و روزه گذرانده. همه اموالش را صدقه داده و بين صفا و مروه مظلوم كشته شده باشد.

حديث اول:
شيخ محمدبن ابراهيم نعماني در كتاب الغيبه باب 14 صفحه 93 حديث زير را به سندش نقل مي‌كند رسول خدا(ص) فرمودند: خداوند شبي كه مرا به معراج برد به من وحي نمود:
اي محمد، ميان امتت در زمين چه كسي را جانشين خود گذاشتي؟ در حالي كه خداوند به آن داناتر بود ـ عرض كردم: پروردگارا، برادرم را فرمود: اي محمد، علي ابن ابيطالب را؟ عرض كردم: بلي، پروردگارا فرمود: اي محمد، بدرستي كه من توجه خاصي به زمين نمودم. آنگاه تو را از آن برگزيدم. پس هيچ جا ياد نشوم تا آنكه تو (محمد) هم با من ياد شوي. زيرا من محمود هستم و تو محمد. پروردگار در ادامه فرمود:
پس توجه ديگري به سوي زمين كردم و از آن علي ابن ابيطالب را برگزيدم. پس او را وصي و جانشين تو قرار دادم.
تو (محمد) سرور و آقاي پيامبراني و علي سرور و سرآمد اوصياء است. پس از آن نامي از نام‌هاي خود براي او برگرفتم. من اَعلي هستم و او علي.
اي محمد به تحقيق كه علي و فاطمه و حسن و حسين و ساير امامان را از يك نور آفريدم. سپس ولايت ايشان را به فرشتگان ارائه نمودم. هر كه پذيرفت از نزديكان شد و هر كس آن را انكار كرد. از كافران گرديد.
اي محمد اگر بنده‌اي از بندگان من آنقدر عبادت كند كه خرد شود و اعضايش قطعه قطعه شود آنگاه بميرد در حالي كه منكر ولايت آنان باشد او را به آتش دوزخ افكنم.
سپس فرمود: اي محمد آيا دوست داري آنها را ببيني؟ عرض كردم، آري فرمود: جلوتر برو، قدري جلوتر رفتم كه ديدم علي‌ابن ابيطالب و فاطمه و حسن و حسين و علي‌ابن الحسين و محمدابن علي و جعفرابن محمد و موسي‌ابن جعفر و علي‌ابن موسي و محمدابن علي و علي‌ابن محمد و حسن‌ابن علي و حجت قائم (عليه‌السلام) را كه مانند ستاره‌اي درخشان در ميان آنان بود.
حضرت محمد(ص) مي‌گويد: عرض كردم، پروردگارا! اينان چه كساني هستند؟
فرمود: ايشان امامان هستند. و اين قائم(كه ميانشان ايستاده) حلال‌كننده حلال من و حرام‌كننده حرام من است و از دشمنانم انتقام مي‌گيرد.
اي محمد: او را (قائم(ع)) دوست بدار كه من دوستش دارم و هر كه را به او محبت دارد. دوست مي‌دارم!!

حديث دوم:
مرحوم سيدهاشم حسيني‌بحراني در ج 4 كتاب تفسير برهان صفحه 140 نقل مي‌كند كه ذيل آيه شريفه جَعَلَها كَلِمَه باقيه في عقبه لعلّهم يرجعون عقبه1فرمودند:
خداوند متعال امامان را در نسل حسين(ع) قرار داد. از صلب آن حضرت نه نفر از ائمه خارج مي‌شوند كه يكي از ايشان مهدي اين امت است.
سپس رسول اكرم(ص) فرمود: اگر كسي بدود و سعي كند بين ركن و مقام آنگاه بميرد در حاليكه اهل بيت مرا دشمن داشته باشد به آتش افكنده مي‌شود.

گروه سوم:
رواياتي كه دلالت مي‌كند بر آنكه ذات پر عظمت حضرت بقيه‌الله(عج) واسطه فيض بين خداوند تبارك و تعالي و ساير مخلوقات عالم است و وجود مقدسش رحمت براي عالميان بوده. فيض بخش به جميع ماسوي الله مي‌باشد.
اولين حديثي كه پيرامون اين گروه از روايات مي‌توان نقل كرد حديث لوح فاطمه(ع) است. كه در اصول كافي ـ كمال‌الدين شيخ صدوق و كتاب اختصاصي شيخ مفيد نقل شده است.
اما دومين حديثي كه در اين باب مي‌توان بيان كرد. روايتي است كه مرحوم شيخ مفيد در اختصاص صفحه 224 به سندش از اصبغ بن نباته روايت كرده است كه گفت: از ابن عباس شنيدم كه مي‌گفت: رسول خدا(ص) فرمودند:
ياد خداوند عزوجل و ياد من عبادت است. و ياد علي(ع) نيز عبادت است، سوگند به خدايي كه مرا به نبوت برانگيخت و بهترين مردمان قرار داد تحقيقاً وصي و جانشين من برترين اوصياء مي‌باشد.
او حجت خداست بر بندگانش و جانشين او است بر خلقش و پس از من امامان هدايتگر از فرزندان وي مي‌باشند. به سبب آنها است كه خداوند عذاب را از ساكنان زمين برمي‌گيرد و بخاطر ايشان است كه آسمان را از فرو افتادن بر زمين نگه مي‌دارد مگر به اجازه‌اش و به بركت آنان است كه كوه‌ها را از سقوط و پهن شدن نگاه مي‌دارد و به طفيل آنها است كه باران رحمتش را فرو بارانده و خلقش را سيراب مي‌سازد. و به واسطه‌اي ايشان اشت كه گياهان مي‌رويد.
به حقيقت كه ايشان و ائمه معصومين(ع) اولياء الله و دوستان واقعي خدا. و جانشين راستين و حقيقي من هستند عدد آنان به تعداد ماه‌ها دوازده تا است و به تعداد نقيبان حضرت موسي بن عمران است ...

گروه چهارم:
رواياتي كه دلالت مي‌كند ذات پاك حضرت صاحب‌الزمان و آباء گرامش (عليه‌السلام) واجد كمالات همه پيامبران هستند. و آنچه از صفات برجسته و مزاياي ظاهري و مكارم اخلاق و كمالات روحي براي هر يك از انبياء الهي بوده همه يكجا به نحو اكمل و اتم در اين بزرگواران جمع است.
در كتاب منتخب الاثر صفحه 26 از سلمان فارسي روايت شده كه گفت:
رسول الله(ص) فرمودند: امامان بعد از من دوازده نفرند به تعداد ماه‌هاي سال و مهدي اين امت از ما (خاندان) است. او داراي هيبت موسي و بهاء عيسي و قضاوت داود و صبر ايوب است.
و نيز بر همين معني دلالت داشت اين جمله حديث شريف لوح حضرت زهرا(س) كه فرمود: «عليه كمالُ موسي و بها و عيسي و صَبرُ ايّوب»
حضرت حجت(ع) كسي است كه هم كمال موسي بن عمران را دارد و هم بهار عيسي بن مريم و او هم صبر ايوب پيغمبر را !!
آري هر چه خوبان همه دارند او تنها دارد.
و حديث ديگري در اين گروه مي‌توان بيان كرد. روايت مفصلي است كه مرحوم مجلسي در كتاب بحارالانوار در آغاز جلد 52 از امام صادق(ع) بيان نموده است.

گروه پنجم:
رواياتي است كه دلالت مي‌كند بر آن كه امام زمان(ع) كامل‌كننده عقول بشر و رشددهنده افكار و اخلاق مردم است آن هم بگونه‌اي كه مقام ولايت آن حضرت را بر نور عقل اثبات مي‌كند.

حديث اول:
مرحوم صدوق در كتاب كمال‌الدين صفحه 675 از امام باقر(ع) نقل مي‌كند كه فرمود: زماني كه قائم ما اهل بيت قيام كند. دستش را روي سر مردم نهد. پس به عقل‌هايشان كمال و به فكرهايشان رشد بخشد.

حديث دوم:
مرحوم مجلسي در ج 52 كتاب بحارالانوار صفحه 336 از امام باقر و در حديثي نقل مي‌كند كه «اذا قائم فائِمنا وضع يَدَهُ علي رؤس العباد فَجَمَعَ بهِ عُقولهم و اكمل بِهِ اخلاقهم» هنگامي كه قائم ما ظهور كند دستش را روي سر مردم مي‌گذارد در نتيجه عقول آنها را به كمال رسانده و اخلاقشان را كامل مي‌سازد.

گروه ششم:
رواياتي است كه دلالت مي‌كند بر شدت زهد و ورع حضرت مهدي(عج) و اينكه زندگي آن حضرت از نظر سادگي و بي‌آلايشي همچون زندگي جد بزرگوارش حضرت علي(ع) است و خوراكش همان نان جوين و غذاي خشك و لباسش همان پوشش زبر و خشن مي‌باشد.

حديث اول:
در فصل دوم كتاب منتخب‌الاثر صفحه 307 از ابوبصير نقل شده كه گفت:
از حضرت صادق(ع) شنيدم كه فرمود: چه شتاب مي‌روزيد براي ظهور قائم(ع)؟ به خدا قسم كه نيست لباس آن حضرت مگر زبر و خشن و نمي‌باشد غذايش جز نان جوين خشكيده قيام او هم غير از شمشير و مرگ در سايه‌اي شمشير چيزي نيست.

حديث دوم:
مرحوم مجلسي در ج 4 كتاب مرآت العقول صفحه 368 به سند صحيح از حمّاد عثمان نقل كرده كه گفت: در محضر امام صادق(ع) بودم كه مردي به آن حضرت عرض كرد:
اَصلَحَك الله ! شما بياد مي‌آوري: كه علي ابن ابي طالب(ع) لباس زبر و خشن مي‌پوشيد و پيراهن چهار درهمي به تن مي‌كرد و مانند اين مطالب ـ اما مي‌بينيم شما جامه فاخر و نفيس پوشيده‌اي!
حضرت به او فرمودند: علي ابن ابيطالب در زماني آن‌گونه لباس مي‌پوشيد كه بدنما و مورد انكار مردم نبود. و اگر علي(ع)، در اين زمان (كه دوران سلطنت ظالمان و غاصبان خلافت است و يا زماني است كه راه و رسم پيامبر اكرم(ص) تغيير كرده) آن‌گونه لباس مي‌پوشيد بين مردم به بدي معروف و انگشت‌نما مي‌شد. زيرا بهترين لباس هر زمان لباس مردم همان عصر است. جز آنكه وقتي قائم ما اهل بيت(ع) قيام كند. مانند همان جامه‌هاي علي(ع) را پوشد و به روش و سيره علي(ع) رفتار نمايد.

گروه هفتم:
احاديثي است كه به كثرت دعا و عبادت امام عصر(عج) دلالت مي‌كند و بيانگر اين است كه آن بزرگوار، شب‌ها تا صبح بيدار بوده مشغول نماز و مناجات با حضرت احديت جل جلاله مي‌باشد و تا سپيده‌دم در حال ركوع و سجود است.

حديث اول:
مرحوم سيدابن طاووس در صفحه 200 كتاب فلاح السائل حديثي را از امام موسي ابن جعفر(ع) راجع‌به دعا براي مولي صاحب‌الزمان(عج) نقل كرده كه فرمودند: حضرت حسين ابن علي(ع) نزد يارانش بيرون آمد و فرمود: اين مردم به تحقيق كه خداوند بندگان را نيافريده مگر براي آنكه او را بشناسد. پس زماني كه خدا را شناختند او را عبادت كنند و در اثر بندگي پروردگار از پرستش آنچه غير او است بي‌نياز گردند. در اين هنگام شخصي به آن حضرت عرض كرد: اي فرزند رسول خدا(ص) پدر و مادرم فدايت معرفت و شناخت خداوند چيست؟
امام حسين(ع) فرمودند: شناختن مردم هر عصري امام زمان خود را كه اطاعتش بر آنان واجب است.

حديث دوم:
و پيامبر اكرم(ص) فرمودند: من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميته جاهليه.

گروه نهم:
رواياتي است كه دلالت مي‌كند بر آنكه حضرت احديت جل جلاله در عالم «اظلم و اشباح از تمام مردم بخصوص پيامبران و بالاخص انبياء اولوالعزم بر ولايت و محبت و اطاعت و امام عصر(عج) پيمان گرفته و نسبت به امامت و مقام با عظمت آن حضرت با آنان ميثاق بسته است.»

حديث اول:
مرحوم كليني در اصول كافي در ضمن حديث مفصلي از حضرت باقر(ع) نقل كرده است:
آنگاه (خداوند) فرمود: «آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا گواهي دهيم مبادا روز قيامت بگويند ما از آن بي‌خبر بوديم» سپس از پيامبران پيمان گرفت و فرمود: مگر من پروردگارتان نيستم؟ و اين محمد رسول من نيست؟
و اين علي اميرالمؤمنين نمي‌باشد؟ گفتند: آري، آنگاه نبوتشان استوار گشت و از پيغمبران اولوالعزم ميثاق و پيمان گرفت كه من پروردگار شما هستم. و محمد(ص) رسول من است و علي(ع) اميرالمؤمنان و جانشينان بعد از او (عليه‌السلام) واليان امر و خزانه‌داران دانش من هستند و اينكه مهدي(ع) كسي است كه به وسيله او دينم را نصرت بخشم و دولتم را آشكار گردانم و از دشمنانم انتقام گيرم و از روي رغبت و اكراه و خواهي نخواهي، عبادت شوم، گفتند: پروردگارا! اقرار و اعتراف نموديم و شهادت داديم.

حديث دوم:
در كتاب منتخب‌الاثر باب 5 صفحه 64 از حضرت صادق(ع) روايت شد كه فرمودند:
نبي اكرم(ص) فرمودند: خداوند متعال براي من و دوازده امام بعد از من پيمان گرفت و آنها حجت‌هاي خدا بر خلق هستند. دوازدهمي ايشان قائم(ع) است كه خداوند به وسيله او زمين را سرشار از قسط و عدالت مي‌سازد چنانكه پر از ظلم و جور شده باشد.

گروه دهم:
روايات فراواني است كه از طريق شيعه و سني و اهل خلافت، دلالت مي‌كند بر آنكه هنگام ظهور پر سرور حضرت مهدي(عج) پيامبر عظيم‌الشأن والامقام حضرت عيسي بن مريم(ع) از آسمان فرو مي‌آيد جان جانان و روح عالميان. امام زمان(عج) را بر خويش مقدم داشته پشت سر آن حضرت به نماز مي‌ايستد و سپس در ركابش جهاد مي‌كند و به حمايت و ياري از آن بزرگوار عليه دشمانش مي‌جنگد.

حديث اول:
شيخ طوسي در كتاب الغيبه صفحه 196 حديث مفصلي از پيامبر اكرم(ص) خطاب به دخت گرامي خود حضرت زهرا(س) نقل كرده كه قسمتي از آن چنين است.
سوگند به خدايي كه معبود به حقي جز او نيست. از ما (خاندان) است مهدي اين امت. كه پشت سرش به نماز مي‌ايستد عيسي ابن مريم.

حديث دوم:
در كتاب منتخب‌الاثر صفحه 316 روايات فراواني از طريق عامه در اين زمينه وارد شده است از تذكره الخواص اين حديث را نقل مي‌كند.
عيسي ابن مريم در محضر حضرت مهدي(عج) است كه وقت نماز فرا رسد آنگاه حضرت مهدي به عيسي مي‌فرمايند مقدم شو، عيسي عرض مي‌كند شما سزاوارتر هستيد براي امامت نماز جماعت، پس عيسي پشت سر آن حضرت مي‌ايستد و در نماز به آن بزرگوار اقتدا مي‌كند.

گروه يازدهم:
رواياتي است كه دلالت مي‌كند به آنكه وجود امام زمان(عج) احيا‌ءكننده آرمان پيامبران و امامان و به ثمر رساننده زحمات انبياء و ائمه اطهار(ع) است.
زيرا تمام پيشواياني كه از جانب حضرت احديت جل جلاله برانگيخته شده باشد دو هدف اصلي داشته‌اند. يكي برچيدن شرك و بت‌پرستي و به وجود آوردن توحيد و يكتاپرستي دوم: برانگيختن ظلم و تعدي از اجتماع بشري و ايجاد عدالت و پاكدامني.
اما هنوز هيچ يك از اين دو آرمان اساسي با آن همه زحمات طاقت‌فرسا و رنج‌هاي پيوسته رهبران الهي به طور كامل و در همه گيتي تحقق نيافته است. و اين هر دو هدف اساسي تنها با ظهور حضرت ولي‌عصر(عج) و هنگام قيام جهاني آن حضرت محقق مي‌شود و به دست پر بركت آن بزرگوار هم كفر و شرك از صفحه زمين برچيده مي‌شود و هم دوران ظلم و ستم به پايان مي‌رسد. هم پهناي گيتي را دين حق و توحيد مي‌گيرد و هم تمام جهان سرشار از عدالت و فضيلت مي‌گردد.

حديث اول:
در باب 34 كتاب منتخب‌الاثر صفحه 290 محمدبن مسلم روايت نموده كه: به امام باقر(ع) عرض كردم تأويل اين سخن پروردگار متعال چيست؟ كه در سوره انفال مي‌فرمايد: و قاتلوهم حتي لا تكون بتنه و يكون الدين كله لله بجنگيد با آنها تا فسادي نماند و تمام دين براي خدا باشد.
حضرت فرمودند: هنوز تأويل اين آيه نيامده است. پس زماني كه تأويل اين آيه فرا رسد با كافران پيكار شود و مشركان كشته شوند تا به توحيد و خداي يگانه ايمان آورند و شركي باقي نماند. و اين به هنگام ظهور قائم ما اهل بيت است.

حديث دوم:
مرحوم صدوق در كتاب كمال‌الدين باب 24 صفحه 285 حديثي از حضرت علي(ع) خطاب به (سليم بن قيس هلالي) نقل كرده كه ضمن آن فرمودند:
«يك يك از امامان و اوصياء را پيامبر اكرم(ص) براي من نام برد، سپس حضرت علي(ع) فرمودند:
اي برادرم سليم بن هلالي به خدا سوگند كه در بين (اسامي امامان) مهدي امت من محمد بود كه زمين را مملو از قسط و عدالت سازد چنانكه پر از ظلم و جور شده باشد.»

گروه دوازدهم:
رواياتي كه از رسول گرامي اسلام(ص) و ساير ائمه اطهار(ع) در تجليل و تعظيم مقام والاي امام عصر(ع) رسيده و دلالت مي‌كند بر آنكه عظمت آن بزرگوار به گونه اي است كه حضرات معصومين عليه‌السلام بارها از او به بزرگي ياد كرده‌اند مقام حضرتش را ستوده‌اند و رفعت‌شان و علو درجه‌اش را خاطر نشان ساخته‌اند.

حديث اول:
مرحوم شيخ صدوق در ج دوم كتاب كمال‌الدين صفحه 372 به سندش از عبدالسلام بن صالح هروي نقل كرده كه گفت:
از دعبل خزاعي شنيدم كه مي‌گفت: در محضر مولايم امام رضا(ع) قصيده‌اي را كه سروده بودن خواندم قصيده‌اي كه مطلعش چنين بود:
محل‌هاي درسي كه در آن آيات الهي خوانده مي‌شد اينك (در اثر ظلم مخالفان) از آهنگ تلاوت خالي شده و جايگاه وحي خدا همچون بيابان ويران و هموار گرديده است. تا آنجا كه به اين ابيات رسيدم:
«اميد ظهور و قيام امامي است كه ناگزير خروج مي‌كند او به نام خدا و با بركت‌هاي فراوان قيام نمايد تا در ميان ما هر حقي را از باطل جدا سازد و مردم را به نعمت‌ها و عقوبت‌ها جزا دهد.»
در اين هنگام حضرت رضا(ع) بشدت گريستند:
آنگاه سر مباركشان را بلند كردند و رو به من فرمودند اي خزاعي يا روح‌القدس اين دو بيت را بر زبان جاري ساخت آيا مي‌داني اين امام كيست و چه موقع قيام مي‌كند؟
عرض كردم، نه مولايم، جز آنكه شنيده‌ام امامي از شما خاندان قيام مي‌كند. زمين را از هر فسادي پاك مي‌گرداند و از عدالت سرشار مي‌سازد چنانكه از جور و ستم پر شده بود.
سپس حضرت فرمودند: اي دعبل بعد از من پسرم محمد(ص) امام است و پس از او فرزندش علي امام مي‌باشد و بعد از وي پسرش «حسن(ع)» امام خواهد بود و پس از او فرزندش حجت قائم(ع) امام است كه در دوران غيبتش انتظارش را مي‌كشند و در زمان ظهورش اطاعتش مي‌نمايند.
اگر از عمر دنيا يك روز باقي مانده باشد. همان يك روز را خداوند آن قدر طولاني گرداند تا اينكه او قيام كند و زمين را مالامال از عدل نمايند چنانكه مملو از ستم شده باشد.
اما چه موقع ظهور خواهد كرد؟
پس اين خبر دادن از وقت است (در حالي كه نمي‌شود وقت آن را معين كرد زيرا پدرم و موسي ابن جعفر) از پدرش و آن حضرت از پدرانش عليه‌السلام برايم حديث كرد كه از پيامبر اكرم(ص) سؤال شد كه: چه موقعي قائم از فرزندان شما قيام خواهد كرد؟
فرمود: مثل او (قائم) همانند روز قيامت است (كسي جز خدا وقتش را معلوم نمي‌كند) و ظاهر نمي‌سازد آن را در وقتش مگر خداوند (اين مطلب) در آسمان‌ها و زمين گران آمد. فرا رسيدن آن به سوي شما نمي‌باشد مگر ناگهاني.

حديث دوم:
مرحوم شيخ محمد بن ابراهيم نعماني صفحه 245 كتاب الغيبه از «خلّاد» نقل كرد كه گفت: از امام صادق(ع) سؤال شد آيا حضرت قائم(ع) متولد شده است؟
فرمودند: خير، و اگر من به او برسم تمام عمر خدمتش خواهم كرد.

پي نوشت:
1-‌‌زخرف، آيه 28.

مقاله هاي مرتبط:


      
 
 كليه حقوق اين مجموعه طبق قوانين نرم افزاري متعلق به دبيرخانه‌دائمي‌اجلاس‌دوسالانه‌بررسي‌وجودي‌ابعادحضرت‌مهدي(عج)مي‌باشد